Klaar voor het bonenjaar

Ik vrees dat ik nu veel mensen ga kwetsen. Ik ben niet zo dol op kookboeken. Ik koop ze zelden. En vind de zeggingskracht die aan hen wordt toebedeeld, zwaar overtrokken. Veel kookboeken kreeg ik bij het afscheid van een baan. Of als onderdeel van het kerstpakket.

Hoe anders is het bij het boek ‘Bonen!’ van niemand minder dan Joke Boon, dat mij vorige week ten deel viel. Bij de presentatie kreeg ik een gesigneerd exemplaar van de schrijfster overhandigd. Dat is sowieso al speciaal. Toch is dat niet waarom ik er voor val. Het boek is prachtig vorm gegeven. Maar dat zijn ze tegenwoordig allemaal. De aantrekkingskracht zit in de persoonlijke ‘touch’ van Joke, die van alle bladzijden af spat. Haar oprechte liefde voor eten en de noodzaak om dit met ons te delen, is wat dit boek anders maakt dan alle andere kookboeken in mijn kast. Door 365 dagen elke dag iets met peulvruchten te maken, heeft ze zich ook nog eens een enorme inspanning getroost. Ze bezocht telers, verdiepte zich in de kunst van het drogen, vertelt ons van alles over de rijke geschiedenis van de boon en wat daar op dit moment nog van over is (niet veel). Hoofdstukken over soja en lupine, worden afgewisseld met praktische instructies over hoe je zelf bonen kunt kweken. En dan de grauwe erwt. Ik had me nog nooit in het ding verdiept. Maar met het zakje meegeleverde grauwe erwten van de familie Barendregt, heb ik subiet een overheerlijke curry gemaakt.

De recepten laten de veelzijdigheid van peulvruchten zien en zijn soms simpel en dan weer verfijnd. Veel salades en soepen, maar ook pasteitjes, stoofschotels of gehaktballetjes van noten en bonen. En wat heerlijk is: van Boon mogen we gewoon een bouillonblokje gebruiken, een blikje gepelde tomaten of een beetje currypasta. En laat dat nu precies zijn hoe ik ook kook!

bonen1Kortom, als we met dit boek Nederlanders niet aan de peulvrucht krijgen, dan weet ik het ook niet meer. En dat dat hard nodig is, bewijst het Bonenjaar dat de Verenigde Naties uitriepen op 10 november jl. Enne – voor wie nog twijfelt aan het waarom – op facebook verwoordde ik het deze week zo: De VN hebben 2016 uitgeroepen tot jaar van de peulvrucht (pulses) vanwege zijn vele goede eigenschappen. A. het is de belangrijkste en minst vervuilende bron van eiwitten (plantaardig) die we ons kunnen wensen. B. de teelt draagt ook nog eens bij aan de bodemvruchtbaarheid, bonenplanten binden stikstof en leveren dus een oplossing voor het klimaatprobleem. C. daarnaast zit de boon boordevol vezels en mineralen, is gezond en vetarm. Uitstekend voedsel dus. Klein probleempje dat we moeten oplossen: we eten ze niet.

Wat mij betreft is dat bij dezen geregeld.

Deel dit artikel opTweet about this on TwitterShare on Facebook
11406894_1604225923193183_3090850266787625832_n
Klein probleempje dat we moeten oplossen: we eten ze niet.